Magaleko Ipuinak tailerraren 3. eta azken eguna Zestoako Aizarna auzoan

Ba bai, penaz baino atzo, ekainak 2, tailerraren azken eguna izan zen.

Eta ipuinak kontatzen horretan aritzen ikasten dela dakidanez, auzoaldeko txikien laguntzaz antolatu genuen ipuin-saio-klase-praktikoa.

Hasierako urduritasunari aurre eginda, den denak pozik eta gustura ibili ziren: txikiak horrenbeste nagusi beraiekin hitzak, begiradak, keinuak eta istorioak elkarbanatzeko prest izanda, eta nagusiak pertsonatxo horien begietan eta aurpegi goxoetatik aurrera kontatzen jarraitzeko indarra edaten.

Neretzat oso polita eta hunkigarria ere izaten da ipuinak zabaltzen saiatzen diren nagusiak ikustea, ezaguna baino aldi berean ezezaguna den ekintza aberasgarri horretan murgiltzea, jolasteko asmoz, gero eta ziurrago, gero eta gusturago.

Argazkiak begiratu eta ez duzue bestelako hitzik behar izango zein giro polita sortu zen ikusteko.


Partaideak irribarretsu geratu ziren, gehiagotan kontatzeko gogoz. Tailerraren balorazioenean beren espektatibak gainditu egin zirela esan zidaten, oso dibertigarri eta positibotzat jo zituztela elkarrekin emandako 6 orduak eta beren kontatzeko barneko gogoa piztu egin zitzaizkiola ere. Niretzat horiek dira hitzik gustukoenak.


Amaitzeko aipatu saioaren momentu batean txiki batek, partaideen batek kontatutako ipuina entzun eta gero, bere amarengana joan eta, beraiek daukaten azkartasunez, zorroztasunez, esan ziona: "... ama, Anerekin joan naiz urruti urrutira... hartza bat ikustera...".

Ipuinez bidaiatzeko eta ikusteko magia, barrutzarantzakoa bidaia, barruko irudiekin, benetakoak direnak gureak direlako.

4 de junio de 2015 a las 12:06 Bego

volver

  • Siguenos en

Google+